|
|
 |
WERKVERSLAG LAOS 2008 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”
De Stichting Bridge the Gap kenmerkt zich door een zeer eenvoudige structuur.
Inmiddels 11 professionals vormen het team en zijn de uitvoerders van 'het plan'.
'het plan' is eenvoudig: leer de Laotiaanse collega's van het 'Mahosot Hospital'
(het academische ziekenhuis, welke verantwoordelijk is voor heel Laos) operatietechnieken
om de enorme aantallen onbehandelde schisis patiënten te behandelen. Help ze door te
instrueren, leren en opereren, en zorg er gezamenlijk voor dat er zoveel mogelijk
'kansloze' kinderen geopereerd worden.
Na twaalf jaar activiteiten in Vietnam zijn er gezamenlijk 1700 kinderen geopereerd.
Acht chirurgen zijn bekwaamd in de operatietechnieken en momenteel zijn door het
Instituut in Saigon ruim 2600 kinderen zelfstandig geholpen in het Zuiden van Vietnam.
Na deze twaalf jaar Vietnam lijkt onze hulp in Laos op dit moment harder nodig.
Ook dit jaar werden weer een kleine honderdtal patiënten geopereerd aan hun schisis,
brandwonden en andere aangeboren of verworven afwijkingen.
Na twee succesvolle educatieve chirurgische missies in 2006 en 2007 was het nu tijd
voor een evaluatie, omdat het driejarige contract met het Mahosot Hospital is afgerond.
Tevens is het tijd voor een verbreding van de basis met tandheelkundige follow-up.
De huidige situatie is als volgt:
Een verslag van het verblijf in Laos van 3 januari t/m 19 januari 2008.
Laos
MAHOSOT HOSPITAL
Na een reis van meer dan 28 uur was het een warm welkom in Vientiane, Laos.
Langzaam maar zeker begint de aankomst op de luchthaven vertrouwd te worden
met de vele bekende gezichten van de staf van het Mahosot ziekenhuis. Inmiddels
is het al weer het derde opvolgende jaar dat er een educatieve chirurgische
missie plaatsvindt in het prachtige Laos.
Zondagochtend vroeg verzamelden we met het hele team op het universiteitsziekenhuis
'Mahosot', alwaar tientallen patiënten zich samendromden. Al snel werd duidelijk
dat het niet alleen schisis patiënten waren die we aantroffen. Naast schisis
waren er veel patiënten met brandwonden, extra vingers of tenen, goed of
kwaadaardige tumoren en NOMA.
Wat niet veel mensen weten is dat in de IndoChina War, ook wel de Vietnam oorlog,
er anderhalf keer zoveel bommen op Laos zijn gevallen dan op Vietnam (daarmee ook
agent Orange en napalm).
Vanuit Nederland is reeds uitgebreid mailcontact geweest met Leila Srour,
een Amerikaanse kinderarts werkzaam in Noord Laos voor de Health Frontiers.
Zij had enkele NOMA patiënten verzameld. NOMA, in de volksmond ook wel
waterkanker genoemd, is een verworven infectie uitgaande van het tandvlees.
Dit speelt op bij mensen die sterk ondervoed zijn. Na behandeling met
antibiotica en met de juiste voeding, weet een deel van deze patiënten te
overleven. Wat echter overblijft zijn uitgebreide functionele en esthetische
defecten van het gelaat.
Indrukwekkend zijn de verhalen over hoe de patiënten uit de armste dorpjes
in Noord Laos werden gemobiliseerd. Zo was Leila 5 dagen op zoek naar een
patientje (zie foto) letterlijk door weer en wind. Midden in het regenseizoen
zich een weg banend door de modderstromen in de bergen. In het bewuste
dorpje aangekomen werd verteld dat hij was overleden. Op weg terug kwam
zij echter iemand tegen die vertelde dat hij nog leefde, maar was verhuisd
en een andere naam had aangenomen. Wederom een bergtocht van drie dagen
leidde uiteindelijk naar het patientje. Nu, enkele maanden later, heeft hij
er een reis van 4 dagen opzitten. Hij is aangekomen in Vientiane met een
kans op een nieuw leven. Een bizar en bijzonder verhaal…
|
|
|
Goed om te zien is dat enkele patientjes, die voorgaande jaren zijn geopereerd
aan bijvoorbeeld een lipspleet nu terugkomen voor sluiting van hun verhemelte.
Een van de schisis patientjes die vorig jaar te ondervoed was voor een operatie,
is een jaar door de dames van de Womens International Group opgevangen en
gevoed, met als resultaat dat dit jongetje nu wel geopereerd kon worden.
Een prachtige samenwerking met deze, eveneens, vrijwilligers.
Na vier dagen opereren is voor de vrijdagochtend in de eerste week een
symposium georganiseerd. Dit voor de tandheelkundige en medische staf
van beide faculteiten, over de diverse facetten van schisis en NOMA
behandelingen.
's Middags gingen de twee kaakchirurgen weer terug naar Nederland, terwijl
de rest van het team nog enkele patientjes opereerden.
Uiteindelijk werden in twee weken tijd 89 patientjes geopereerd. Om een
kleine indruk te geven van het patiëntenaanbod: schisis patiënten, noma
patiënten, brandwonden.
DENTAL SCHOOL VIENTIANE
Zoals in Vietnam, is het idee onze plannen te verwoorden in een concept
van de World Health Organisation (WHO). Basic Package of Oral Care (BPOC)
is het kernwoord. De schisis patiënten kunnen pas de vruchten plukken van
de dentale boom, mits die in bloei staat. Kortom, eerst zorgen voor basic
dental care en vervolgens uitbreiden naar de basale schisis- zorg. Nood
tandheelkunde (oral urgent treatment) combineren met verstrekking van
goedkope fluoride tandpasta (affordable fluorid toothpaste). Dus behandeling
van pijnklachten combineren met preventie. En daarnaast het opzetten van een
ART- programma (Atraumatic Restorative Treatment), zeg maar boren zonder boor,
om ook vroegtijdig cariës te behandelen. Als dit eenmaal op orde is, kan de
tandheelkundige schisis- zorg zich verder ontwikkelen. In Laos praktiseren
tussen de 250 en 300 tandartsen, die zich ontfermen over ruim 6 miljoen
mensen. De Dental School in Vientiane is het enige tandheelkundige
opleidingsinstituut in Laos. Per jaar worden zo'n 50 tandheelkunde studenten
klaargestoomd om, na 6 jaar met beperkte middelen, de Laotiaanse bevolking
van tandheelkundige hulp te voorzien. Op de dental school is maar beperkt
instrumentarium en materiaal beschikbaar. Dit resulteert in veelal saneren
met de (extractie)tang.
Na jaren verwoede pogingen om voet aan wal te krijgen op de dental school,
is het dit jaar gelukt om samen met professor Travananh, directeur van de
dental school, een concreet plan op te stellen.
We hebben een tweetal basisscholen bezocht, waar sinds kort is gestart met
een preventief tandheelkundig programma. Op deze scholen helpen de laatstejaars
studenten tandheelkunde, gewapend met slechts een handje vol extractietangen
en wat ander klein instrumentarium, de kinderen middels extracties en
poetsprogramma's. Vaak wordt slechts één handschoen gebruikt om de kosten
te beperken...
Boren hebben ze niet, ART technieken beheersen ze niet. Dus saneren met de
tang en poetsen met de trom!
Met slechts kleine handgrepen moet het mogelijk zijn om van onderaf te
beginnen met een Basic Package of Oral Care Programma.
Met de directie van de Dental School zijn na uitvoerig overleg afspraken
gemaakt en is er een intentieverklaring opgesteld, waarbij we gaan proberen
een BPOC- programma op te zetten. Dit zal onder meer moeten resulteren in
een symposium volgend jaar, met enkele workshops aan de stoel over het
werken met ART vultechnieken. Tevens zullen er op meer basisscholen
tandheelkundige programma's worden gestart, uitgeoefend door de studenten
van de Dental School.
De basis lijkt gelegd; dat de patiënten hiervan maar snel mogen profiteren!
EVALUATIE PROJECT LAOS
Het valt niet te ontkennen dat het begin in Laos moeizaam verliep. Vanaf
2002 waren we reeds in overleg met de directie van het Mahosot Hospital,
en de inspectie en de Ministeries van Gezondheidszorg, Binnenlandse zaken
en Buitenlandse zaken. Uiteindelijk heeft de aanhouder gewonnen! In 2006
zijn we, na het opstellen van een driejarig contract, voor het eerst van
start gegaan met een chirurgische missie. Inmiddels drie jaar verder zijn
we er in geslaagd ongeveer 250 patiënten met schisis, brandwonden en andere,
vaak zeldzame, afwijkingen aan gelaat kans te geven op een nieuw leven.
Hierdoor zijn deze mensen weer in staat om te werken, te trouwen en een
gezin te stichten.
In vergelijking met Vietnam loopt Laos qua gezondheidszorg zeker 20 jaar
achter. Het patiëntenaanbod is tevens meer divers dan in de voorgaande
jaren in Vietnam. Dankzij giften van Achmea Zorg en de Stichting RvvZ
zijn wij in staat geweest een tweetal operatiekamers in te richten. Door
talloze giften van andere sponsoren kunnen we de basis van de Laotiaanse
gezondheidszorg een helpende hand bieden, door het opleiden van chirurgen
om 'self-supplying' het werk voort te zetten. Daarnaast is in drie jaar
de persoonlijke band met de Laotiaanse artsen gegroeid en vindt er door
het jaar heen veelvuldig (email) contact plaats over allerlei casus.
De Womens International Group in Laos heeft onze komst aangegrepen om via
hun netwerk diverse patiënten uit de minder ontwikkelde gebieden van Laos
naar Vientiane over te brengen. Hier aangekomen dragen zij allereerst
zorg voor adequate voeding ter voorbereiding op de operatie. Ook na de
operatie verzorgen zij een deel van de (verplegende) hulp en voorzien
zij de patiënten en hun families van de nodige financiële middelen om
het verblijf te bekostigen. De kinderen zijn dus ook na vertrek van het
team in zeer goede en deskundige handen.
Leila Srour, een Amerikaanse kinderarts, die in Noord Laos werkzaam is
voor de Health Frontiers zorgt voor back-up. Gedurende één van haar
tochten kwam zij in een vergeten dorpje in de bergen verschillende
kinderen en jongvolwassenen tegen met behoorlijke verminkingen als gevolg
van het NOMA-virus. Na via email contact gelegd te hebben met ons en het
versturen van enkele foto's, zijn er afgelopen missie zes van deze
patiënten door ons geopereerd. Het gaat hierbij om zeer complexe, en
tijdrovende, ingrepen.
Na alle goeds wat de afgelopen drie missies in onze ogen heeft voortgebracht,
en het feit dat er nu slechts een mooi begin is gemaakt, heeft ons doen
besluiten het contract met het Mahosot Hospital en de Dental School te
verlengen. Hierbij kunnen wij continuïteit bieden aan wat ze hier zo nodig
hebben: een goede kans op basale medische en tandheelkundige zorg.
De weken werden afgesloten met een heuse 'farewell ceremony' met de
voltallige staf van het Mahosot ziekenhuis. Op traditioneel Laotiaanse
wijze werd de goden verzocht om alles wat goed is ons toe te wensen en
al het eventueel aanwezige kwaad te verdrijven. Getooid met tientallen
geluksarmbandjes vertrokken wij om ons op te maken voor de terugkeer
naar Nederlandse bodem.
COORDINATION, COOPERATION, COMPASSION
L.Dubois
Secretaris Stichting Bridge the Gap
Januari 2008
|
J.T.P. Besseling
Penningmeester Stichting Bridge the Gap
|
Overigens hebben wij altijd steun nodig en het Banknummer van de Stichting Bridge the Gap is:
ABN/AMRO 43.34.93.291 ,Amsterdam
JAARVERSLAG 2007 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”
De activiteiten gebieden van de Stichting zijn:
- Evaluatie van de resultaten van het werkbezoek van januari 2007
- Voorbereiding op en invulling van het volgende bezoek, januari 2008
- Het verzamelen van fondsen.
- Het realiseren van het nabehandeling traject en het toetsen van de doelstellingen.
- Het richting geven van het begeleidend wetenschappelijk onderzoek.
De aktiviteiten:
Ad 1.
In januari 2007 werd weer een werkbezoek gebracht aan Zuidoost Azië.
Ditmaal was het bezoek geheel gewijd aan Laos. Dat onze aanwezigheid in
Vietnam gedurende meer dan 12 jaar 'nuttig' was staat boven twijfel. Het
aanbod van patienten echter deed ons al in 2005 vermoeden dat het team
meer en meer gebruikt werd om de mislukte operaties van zowel het ziekenhuis
als, nota bene, andere 'hulporganisaties' te corrigeren. Dat kan toch niet
de bedoeling zijn was onze mening. Wij hebben toen al de conclusie getrokken
dat de Vietnamese collega's nu wel het stadium bereikt hebben dat zij hun
eigen problemen kunnen oplossen. Wel waren wij blij verrast te horen via de
Vietnameesche Ambassade in Nederland dat de Vietnameesche regering de Stichting
Bridge the Gap, samen met de Stichting Medisch Comité Vietnam, had uitgeroepen
tot 'most favorite NGO'. Een mooie beloning na alle inspanningen die ons
bovendien gratis visa oplevert (en dat was altijd zo'n €800.- per jaar).
Wij hebben besloten er geen gebruik van te maken.
In 2005 tekende zich al een positieve beslissing af, namens de Regering van
Laos, betreffende de ondertekening van het samenwerking contract met het
Universitair ziekenhuis Mahosot in Vientiane waarover bijna drie jaar
hardnekkig onderhandeld is. Die 'hardnekkigheid' is nodig omdat wij in dit
contract nogal strenge voorwaarden bedingen. Voorwaarden die moeten
garanderen dat gelden en goederen daar terecht komen (en blijven) waar
zij behoren. Dat zij gebruikt worden waarvoor ze geschonken zijn en de
waarde van de goederen niet van het ziekenhuis budget afgetrokken wordt.
Dat de spullen gelabeld zijn en door ons gecontroleerd kunnen worden op
hun aanwezigheid en er geen invoerrechten over betaald behoeven te worden.
Enzovoort, enzovoort.
Nou, daar moesten een aantal dienaren der Overheid lang over nadenken en
uiteindelijk concluderen dat er privé niets te verdienen viel en er dan
maar 'feestelijk' getekend moest worden. In 2007 werden dus twee weken
doorgebracht in Vientiane, Laos waar 138 patiënten geopereerd werden.
Voor het Bridge the Gap team was het een soort 'wedergeboorte'. Laos
heeft veel minder inwoners dan Vietnam (6,5 miljoen tegen 85 miljoen)
maar is een groot land (6 maal zo groot als Nederland) en de bevolking is
er arm ( 1500 Euro per hoofd per jaar). Het aanbod van patiënten was
overweldigend en divers (zie het reisverslag). De voorzieningen in het
ziekenhuis zijn, ondanks het veelbelovende predicaat: 'Universitair',
zeer eenvoudig en deden ons sterk denken aan de situatie in Vietnam ruim
15 jaar geleden. Nog meer echter motiveerde dit ons de schouders er eens
even stevig onder te zetten. Dankzij een groot aantal vorstelijke donaties
waren wij in staat een compleet nieuwe operatiekamer in te richten met
alle apparatuur die wij in Nederland ook 'gewoon' vinden. Dit heeft ons
bij het werk enorm geholpen. De week werd weer afgesloten met een
ontroerende ceremonie compleet met een Boeddhistische priester, het
aanbieden van vruchten en geluksbandjes, het uitspreken van goede wensen
en tenslotte het ceremonieel verlengen van ons contract in aanwezigheid
van hoogwaardigheidsbekleders en honderden gasten. Een veelbelovend vervolg.
Ad 2.
In 2006 werd door ons de beslissing genomen het bezoek in januari 2007
geheel aan Laos te wijden.
Het ijs was gebroken ( wel een aardige vergelijking als het om een tropisch land gaat) en de samenwerking een feit.
Het gehele jaar door werd het contact vanuit Laos verzorgd door Dr. Vanpheng Norasingh en met haar over het tweeweekse programma 2007 in Vientiane overleg gepleegd.
Het bleek ook dat de firma Eurocontinent, al jaren onze hoogst betrouwbare toeleveraar van medische apparatuur in Vietnam, een afdeling heeft in Laos die ons zeer behulpzaam is geweest bij de aanschaf van noodzakelijke moderne apparaten.
Het Mahosot ziekenhuis wist letterlijk niet wat hen overkwam toen er een compleet nieuwe operatiekamer gebouwd werd, voorzien van de best mogelijke apparatuur (operatietafel, anesthesie apparaat, afzuiging, electrochirurgie, pulse oxymeters en verlichting).
De directeur van Eurocontinent, Maxim Roussillon, is het gelukt alles te installeren in december 2006 zodat wij in januari 2007 konden beschikken over een ingerichte en moderne operatiekamer.
Omdat de operatielamp ( vanwege instortingsgevaar !) niet aan het plafond bevestigd kon worden, leverde hij er een statief bij.
De samenwerking is een feit en wordt, zeker ook van de kant van onze collega's in Laos, op ontroerende wijze omarmt.
Hulp op medisch gebied vanuit het buitenland aan Laos is nog zeer bescheiden en beslist onvoldoende.
Communicatie met elkaar is moeizaam door gebrekkige kennis van het Engels. Daarom werden weer vier operatie assistenten, op onze kosten, twee weken naar Thailand gestuurd voor een cursus Engels.
Daar hebben we allemaal veel profijt van gehad bij ons bezoek in 2007.
Ad 3.
De activiteiten hadden het verwerven van fondsen en goederen ten doel en zoals al gemeld was dat succesvol.
Een aantal Fondsen en Stichtingen (oa.Stichting Benveh, Stichting Damiano, Stichting Spaap, Stichting Kunstijsbaan Haarlem,Rotaryclub Eeckaerde) hebben daartoe zeer ruim bijgedragen.
Vele personen,( de Heer, Mevrouw of Familie: de Boer, Bliek, Kouwenberg, Alma, van Heck, Pelder, Bakker, Hoogendoorn, de Mol van Otterloo en Jonker), hebben de Stichting zeer geholpen en zijn wij zeer erkentelijk voor hun steun.
Bijzonder ook waren de donaties van vrienden (naar aanleiding van 'samen 100 jaar') van Dietert en Josine Vos.
Grote dank gaat uit naar het Catharina Ziekenhuis in Eindhoven. Zij doneerden ons een enorme voorraad operatiemateriaal ( naalden, hechtmateriaal, enz) waarmee het Ziekenhuis Mahosot bijzonder gelukkig was.
Een aantal publicaties verschenen in Dagbladen en Tijdschriften.
Speciaal moet de hulp genoemd worden die wij kregen van de Women International Group, een vrijwillige hulporganisatie die is opgericht door de echtgenotes van 'Westerse' zakenlieden en diplomaten in Vientiane. Een 150 tal kordate dames verlenen onmisbare diensten in jeugdzorg, onderwijs, gezondheidszorg en vrouweneducatie. Ze zijn geweldig en onmisbaar voor onze organisatie en communicatie.
Ad 4.
De door ons zo gewenste tandheelkundig nazorg zal uitgevoerd worden door de Tandheelkundige Opleiding van de Medische Faculteit in Vientiane. Dit is echter eenvoudiger gezegd dan gedaan want eerst zullen daar studenten en staf voor moeten worden opgeleid. Nee, nog eerder zullen wij moeten helpen bij de aanschaf van behoorlijke instrumenten.
Motivatie van die kant is er genoeg; mogelijkheden echter zeer beperkt en wij zullen u de details besparen van de aanblik van de tandheelkundige opleiding en van een paar door ons, op uitnodiging, bezochte ziekenhuizen.
Ook Laos, gelukkig, vaart langzaam mee in de stijgende welvaart van zuidoost Azië.
Er worden nu zelfs trottoirs aangelegd in de hoofdstad en wij zagen ook de eerste stoplichten.
Ad 5.
Van een vorm van begeleidend wetenschappelijk onderzoek is nog geen sprake.
Eerst de boel maar eens aanvegen.
Het netwerk van de Stichting is bevredigend, zowel politiek als medisch.
Visa worden ons geschonken.
De samenstelling van het Bestuur is momenteel als volgt:
| Voorzitter: | Prof.Dr. J.W.Mulder |
| Vice Voorzitter: | Dr.J.J. de Mol van Otterloo |
| Secretaris: | Drs. L.Dubois |
| 2e Secretaris: | Drs.J.R.D. Backer |
| Penningmeester: | Drs. J.T.P.Besseling |
| 2e Penningmeester: | Drs. J.H. Schotte |
| Lid: | Prof. Dr. D. B. Tuinzing |
| Lid: | Drs.J.P.W. Don Griot |
| Lid: | Drs.G.J. Hommes |
| Lid: | Drs. M.B. Bouman |
| Lid: | Dr. A.G. Becking |
De Stichting constateert dat 2007 een bijzonder jaar was waarin verdere groei centraal staat en een solide basis bestaat voor verbreding van activiteiten van de Stichting en continuïteit van de activiteiten.
Hoewel de activiteiten zich nu geheel op Laos concentreren blijft het contact met het ziekenhuis in Vietnam bestaan en zal er bekeken worden of een kortdurend chirurgisch bezoek aan Saigon nuttig en noodzakelijk is in 2008.
Zij hoopt haar activiteiten in 2008 verder te vergroten en te verbreden en vooral te kunnen continueren.
Lelystad, Februari 2008
J.R.D.Backer, secretaries
FINANCIEEL VERSLAG 2007 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”
| Saldo ABN AMRO rekening courant per | 31-12-2006 | € 15.833,82 |
| Saldo internetspaarrekening ABN AMRO per | 31-12-2006 | € 29.189,09 |
| INKOMSTEN | UITGAVEN |
| Donaties | € 15.556,00 |
| | Bankkosten | € 171,77 |
| Rente | € 984,75 |
| | KvK | € 21,62 |
| | Aanschaf Apparatuur
Mahosot hospital | € 1.419,85 |
| | Lokale verpleegkosten
Mahosot hospital | € 3.968,25 |
| | Bestuurskosten | € 235,05 |
| | Verblijfkosten lokaal | € 4.062,12 |
| | Reiskosten teams | €10.802,60 |
| |
| totaalinkomsten | € 16.540,75 | uitgaven | € 20.681,26 |
| Saldo internetspaarrekening per | 31-12-2007 | € 35.133,23 |
| Saldo rekening courant per | 31-12-2007 | € 5.978,82 |
| Totaal saldo per | 31-12-2007 | € 41.112,05 |
Uit dit saldo is inmiddels de missie januari 2008 naar Vientiane in Laos gefinancierd.
Vught, 28 januari 2008
J.T.P. Besseling, penningmeester
|
|
