WERKVERSLAG VIETNAM/LAOS 2006 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”

De Stichting Bridge the Gap kenmerkt zich door een zeer eenvoudige structuur. Inmiddels 11 professionals vormen het bestuur en zijn ook de uitvoerders van 'het plan'.
'het plan' is eenvoudig: leer de Vietnamese collega's van het ' National Hospital for Odonto Stomatology, in Saigon ( verantwoordelijk voor heel Zuid Vietnam) en de Laotiaanse collega's van het 'Mohosot Hospital' (verantwoordelijk voor heel Laos) operatietechnieken om de enorme aantallen onbehandelde schisis patiënten te behandelen en help ze door te instrueren, leren en opereren en zorg er gezamenlijk voor dat er zoveel mogelijk ' kansloze' kindertjes geopereerd worden. Na elf jaar activiteiten in Vietnam zijn er gezamenlijk 1600 kinderen geopereerd, acht chirurgen bekwaamd in de technieken en werden door het Instituut ruim 2300 kinderen zelfstandig geholpen in Saigon en ver daarbuiten. Na drie jaren overleg hebben de Laotiaanse overheden groen licht gegeven en konden ook hier een ruim vijftigtal patiënten gezamenlijk worden geopereerd Voorwaar een kostelijk resultaat en wij zijn daar heel erg blij mee; sterker nog ' beyond our expectations'

Thans is de situatie als volgt;
Een verslag van het verblijf in Vietnam en Laos van 6 januari t/m 21 januari 2006.

VIETNAM

De aankomst op de International airport van HCMC was als vanouds. De hitte, het enthousiasme van onze Vietnamese collega's, de busjes van het Instituut en niet vergeten de bossen bloemen. Maandag werd begonnen met het screenen van de patiënten die weer vanuit heel zuid Vietnam waren toegestroomd. Elk jaar wordt het zichtbaarder dat de geselecteerde patiënten uit een meer diverse populatie bestaan. De primaire sluiting van lip en verhemelte hebben de Vietnamese chirurgen zich redelijk bekwaam gemaakt, echter de meer gecompliceerde gevallen of operatie technisch lastige patiënten (o.a. dysgnathieën, macrognathieën en huidretracties na brandwonden) worden 'bewaard' voor ons team. Van de ongeveer vijftig patiënten, die voor de deuren van het Instituut stonden te wachten werden er 33 geselecteerd die in aanmerking komen voor operatie. De andere vielen af in verband met te weinig aanvullend onderzoek of te jonge leeftijd. U leest het goed, het is erg belangrijk dat de schisis patiënten op strategisch gekozen momenten worden geopereerd omdat anders door litteken vorming de verhoudingen in het aangezicht nog verder gestoord worden (retrognathie van de bovenkaak). Het nut van de aanschaf van een flexibele scoop werd snel duidelijk bij het zien van een ernstig verbrande jonge man. Door de verlittekening was het voor hem onmogelijk zijn nek te bewegen, dan wel zijn mond te openen, waardoor intubatie zonder flexibele scoop onmogelijk wordt. De gretigheid van onze Vietnamese vrienden stelde ons niet teleur. Een week Vietnam betekend dat zowel geopereerd wordt in het Instituut (3 dagen) als in de provincie (2 dagen). En de blauwdruk van de Vietnamese vertaling van de handleiding voor schisischirurgie van prof.dr. Wiebe Mulder was klaar. Althans, nadat wij de schrijffouten eruit gehaald hebben (dat kan dus nog even duren…). Nadat afgelopen jaar de Nederlandse Consul Generaal, Ton van Zeeland, tijdens ons bezoek verstek moest laten gaan door een bezoek aan Nederland, werden dit jaar de handen geschud. De betrokkenheid van het Nederlands consulaat was overduidelijk. Ed Hoeks heeft zijn opvolger goed bijgepraat over onze activiteiten. Volledige medewerking werd toegezegd, zeker wat betreft de plannen voor het maken van een film/reportage over het leven van Dick Bruna en de 'nijntjes' op het Instituut…

DENTAL SCHOOL

Het is al weer drie jaar geleden dat onze stichting een behandel contract afsloot met de tandheelkundige faculteit voor het vervolg behandeling traject van geopereerde kindertjes. Dat blijkt toch niet zo eenvoudig te zijn als wij veronderstellen; adressen kloppen niet, ouders zijn tevreden met een primaire lipsluiting en verder geen interesse, reis afstanden zijn te groot, bang dat het geld kost, etc. De resultaten van de gestarte onderzoeken worden besproken en wederom blijkt dat ongeveer 40% van de tanden van de jongste groep schisiskinderen zijn aangedaan door cariës. Onze hulp werd gevraagd bij het ontwikkelen van een folder om de ouders extra alert te maken op dergelijke problematiek, de gevolgen, maar ook op de gratis behandel mogelijkheden. Gesproken werd over de grotere effectiviteit van onze hulp bij een project van 'community based training'. In Ham Thuan NamProvince, ongeveer 200 kilometer van HCMC, wordt de locale bevolking door 6e jaars tandheelkunde studenten behandeld. Echter de omstandigheden zijn daar zo slecht dat er dringend behoefte is aan apparatuur. Een of meerdere mobile dental units zouden een uitkomst zijn om het gebied van tandheelkundige hulp te voorzien.

TAY NINH

Na drie dagen opereren op het Instituut, was het nu de beurt aan de minderbedeelde Vietnamees in de provincie. Ongeveer drie en half uur rijden van HCMC kwamen we aan bij een typisch Vietnamees provincie hospitaal. Grote betonnen blokkendozen verbonden door talloze verbindingsbruggen. De selectie van patiënten was ten dele al gedaan door de staf van het Instituut die al een dag van te voren was gearriveerd. Door de centralisering van zorg in Zuid Vietnam rondom HCMC zie je in de provincie veel meer primaire schisis. De ingrepen waren hierdoor beperkt tot sluiten van lip of verhemelte. Uiteindelijk werden op vier operatie tafels twaalf patiënten geopereerd door zowel de Vietnamese als onze eigen chirurgen. De volgende dag werd er nog visite gelopen, waarna we ons weer op konden maken voor de reis terug naar de grote stad. De dag werd besloten met een borrel van de Dutch Business Club, waarvoor het consulaat ons uitgenodigd had met aansluitend een afscheidsdiner georganiseerd door het Instituut.

LAOS

Na vier jaren van overleg met de ziekhuis directie van het Mahosot Hospitaal, maar omdat het een academisch ziekenhuis is, ook het Faculteit bestuur, de opleidingen, en ook de inspectie en de Ministeries van Gezondheidszorg, Binnenlandse zaken en Buitenlandse zaken lijkt het dat de volhouder wint. In 2004 waren we al in de veronderstelling dat er fors geopereerd ging worden, in 2005 hadden zij ons chirurgische expertise ingecalculeerd, echter dat werd enkele weken voor ons vertrek pas gemeld toen ons programma in Vietnam al vast lag. De koppen zijn het afgelopen jaar bij elkaar gestoken en door het opstellen van een contract met het ziekenhuis, maar ook met de diverse ministeries, moest het er eindelijk van gaan komen. Op de luchthaven van Vientiane werd al duidelijk dat we eindelijk echt konden beginnen met een nieuwe fase. Een delegatie van de medische staf, veelal nieuwe gezichten stonden ons op te wachten. Al enkele weken daarvoor was door de locale overheden in een advertentiecampagne gewezen op de mogelijkheid om de Laotiaanse kinderen door ons team 'gratis' te opereren. Werkelijk uit heel Laos waren de patiënten toe komen stromen naar het klassieke Franse ziekenhuis uit 1910, waar sindsdien niet heel veel aan veranderd is…. Heel veel primaire schisis, bij kinderen die veelal een stuk ouder zijn dan in Vietnam. Echter ook meer exotische varianten van de schisis, zoals 'facial clefts' en 'medial clefts' en een geïnfecteerd encephalocele (een cyste gevuld met liquor door een sluitingsdefect van de schedelnaden) werden door onze specialisten uitvoerig bekeken en later die week geopereerd. Op de 'screeningszondag' stonden ongeveer 35 patiënten ons op te wachten, maar snel bleek dat dit aantal de daarop volgende dagen gestaag zou groeien. Uit alle uithoeken van Laos kwamen de patiënten toegestroomd. Illustratief was een vader die op dinsdag geheel in paniek, met een bezweet voorhoofd aan kwam rennen met de vraag of hij nog op tijd was met zijn zoon. Hij was al drie dagen onderweg en zag de kans al vervliegen dat de lip van zijn zoon gesloten kon worden. Na wat kleine aanpassingen op ons operatieschema was hij de gelukkigste man van de wereld. Niet te vergeten om te noemen is de hulp uit een onverwachte hoek. De Women's International Group in Laos hebben onze aangekondigde komst aangegrepen om via hun netwerken diverse patiënten uit de minder ontwikkelde gebieden in Laos naar Vientiane te brengen en ter plaatse zorg te dragen voor een adequate voeding van de van operatie herstellende patientjes. Ons werk viel in dusdanige goede aarde dat de komende jaren zal resulteren in een samenwerking. Uiteindelijk werden in de vier dagen opereren drieënvijftig patiënten ontdaan van hun gespleten lip, verhemelte of goed of kwaadaardig gezwel. Een mooie start wat de komende jaren een vruchtbare samenwerking moet worden. De chirurgische week werd afgesloten door een symposium voor de tandheelkundige en medische staf van beide faculteiten over de diverse facetten van schisis behandeling en management. Na dit academische middagje werd onze missie beklonken met een heuse 'signing ceremonie' met de diverse ministeries en de bazen van het ziekenhuis. Op een traditioneel Laotiaanse manier werden de goden verzocht om alles wat goed is ons toe te wensen en al het eventueel aanwezige kwaad te verdrijven. Getooid met tientallen geluksarmbandjes dropen wij af om ons op te maken voor de terugkeer naar Nederlandse bodem.

SLOTWOORD

Saigon zelf is een fenomenale stad. Gedurende de tien jaren dat wij werkzaam waren in Vietnam zagen wij de stad groeien van 3 naar 10 miljoen mensen. Het centrum is inmiddels aangeveegd en ontdaan van hoeren, bedelaars en straathandel. Het verkeer is een absolute chaos. Er zijn, geen snelheid controles of camera's en stoplichten zijn er alleen voor auto's. De 4 miljoen motorfietsen rijden gewoon altijd door en trekken zich nergens iets van aan. Het is druk en bedrijvig, heel lawaaiig en de gemiddelde snelheid haalt de 20 Km per uur niet. Alle inwoners hebben een mobiele telefoon en bellen de hele dag door. Etenstijden zijn van 's morgens 6 tot 's avond 10 uur. De overgang van Saigon naar Vientiane, van de ene Nationale Hoofdstad naar de andere is als van de maandag ochtend spits in Amsterdam naar de zondagsrust in een liefelijk Drents dorp. Van de goed geklede toerist in Saigon naar de groezelige backpacker of overjarige hippie in Vientiane. Zuid oost Azië blijft verbazen en verrukken en zal voorlopig nog jaren ons werkterrein blijven.

Februari 2006
L. Dubois,
J.R.D. Backer - Secretaris Bridge the Gap

Overigens hebben wij altijd steun nodig en het Banknummer van de Stichting Bridge the Gap is: ABN/AMRO 43.34.93.291, Amsterdam

JAARVERSLAG 2005 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”

De activiteiten gebieden van de Stichting zijn:
1. Evaluatie van de resultaten van het werkbezoek van januari 2005
2. Voorbereiding op en invulling van het volgende bezoek, januari 2006
3. Het verzamelen van fondsen.
4. Het realiseren van het nabehandeling traject en het toetsen van de doelstellingen.
5. Het richting geven van het begeleidend wetenschappelijk onderzoek.

De activiteiten:

Ad 1.
In januari 2005 werd weer een werkbezoek gebracht aan Vietnam en werd naast chirurgische en opleiding activiteiten in Ho Chi Minh Stad ook de realisering van een tandheelkundig nabehandeling traject van de door ons geopereerde patiëntjes door de Tandheelkundige Opleiding ter hand genomen. Ook werd er een aantal dagen in het ziekenhuis in My Tho, ten zuiden van Saigon geopereerd. In totaal werden 132 operaties verricht in de twee weken dat wij in Vietnam werkzaam waren. De ‘aantallen’ worden ‘lager’ omdat het ziekenhuis, inmiddels ‘NATIONAL Hospital of Odonto-Stomatology’, steeds moeilijker en diversere patienten voor ons bewaard. In HCMC werden een aantal zeer moeilijke patiënten behandeld en dat koste heel veel tijd. De indicatie stelling van de te behandelen patienten strekt zich inmiddels verder uit dan alleen ‘ schisis’ en omvat nu ook veel trauma, kanker en gezichts rehabilitatie en combinatie behandelingen. De basis voor de behandeling van 80% van de voorkomende en noodzakelijke behandelingen van schisis patienten is thans een feit en wordt nu door het Instituut zelfstandig uitgevoerd door beschikbare en voldoende gekwalificeerde ‘ eigen’ chirurgen. Het programma op de ‘ Dental School’ loopt nog niet naar tevredenheid en werd besproken. Het onderzoek en de gegevensverzameling door onze twee studenten ( inmiddels collega’s) heeft geleid tot een drietal uitstekende publicaties in Nationale en Internationale vakbladen. De ‘ onderhandelingen’ met Laos lopen moeilijk omdat het een land is waar ‘niemand’ directe beslissingen kan ( durft) te nemen. De Stichting wil alleen hulp geven na ondertekening van een zeer bindend contract en om daar de nodige druk onder te zetten gingen de Secretaris en de Penningmeester naar Vientiane, Laos om die onderhandelingen te bespoedigen en dat was succesvol.

Ad 2.
Uitwisseling van ervaringen met andere organisaties (binnen en buiten Nederland). Voorbereiding van het volgende bezoek aan Vietnam in 2006 Door de Stichting is de wens uitgesproken om juist kinderen buiten Ho Chi Minh Stad te opereren omdat deze kinderen een even grote behandel behoefte hebben maar door de afstand vaak ‘ achter in de rij’ staan. Aan deze operaties zijn kosten verbonden die door het ziekenhuis wel in rekening gebracht moeten worden m.b.t. verbandmiddelen, medicijnen, voedsel, etc. Deze kosten worden begroot op ongeveer US$ 100.- per kind. De plattelandse bevolking is zeer arm. De Stichting wil zoveel mogelijk kinderen opereren als onderdeel van de training van de chirurgen en ziet er ook op toe dat bij ‘ onze’ afwezigheid deze kinderen geopereerd worden. De Stichting heeft zich garant gesteld voor deze kosten en tevens voor de behandel kosten van die kinderen die opgenomen worden in het traject van de ‘ dental school’ van HCMC. Kontakten werden gelegd, nu de aanzet in Vietnam gerealiseerd lijkt te worden, om onze hulp uit te breiden naar Vientiane, Laos. Wij willen dat graag doen omdat Laos grote behoefte heeft aan deze hulp en onvoldoende kennis en mankracht heeft en het ‘ probleem’ daar even groot is. De samenwerking zal tot stand komen met het Universiteits ziekenhuis van de Medische Faculteit: het ‘Mahosot hospitaal’. Die onderhandelingen liepen door het hele jaar 2005 en de ondertekening van het contract werd ten slotte goedgekeurd door het Ministerie van Buitenlandse zaken, het Ministerie van Binnenlandse zaken en het Ministerie van Gezondheidszorg. In 2006 is er succesvol door het team geopereerd na ondertekening van het contract voor Radio en Televisie (!) tijdens een plechtige zitting.

Ad 3.
De activiteiten hadden het verwerven van fondsen en goederen ten doel. Daartoe werden door de leden van het Bestuur vele bijeenkomsten bezocht van verschillende organisaties om voorlichting te geven. De middelen werden gedeeltelijk besteed aan noodzakelijke apparatuur voor Vietnam en voornamelijk voor onze start in Laos ( want dat is terug naar de basis want ze hebben er letterlijk niets) en een reserve werd opzij gezet om het voortbestaan van de Stichting en onze aangegane verplichtingen te garanderen.
Een aantal Fondsen en Stichtingen (oa.Stichting Benveh, Stichting Damiano) hebben daartoe zeer ruim bijgedragen. Vele personen,(Mevr. A.M.Pelder, Hr & Mevr. Hoogendoorn –Bosman, mevr. C. Schoute,Hr. N.G.M.Hoek,,D. jonker,, W. van Dijk, C. van den Adel, en bedrijven (Toerkoop v.d. Bogaard, ,Achmea Zilveren kruis, de Ivoren Klif, Tandtechnisch Bureau Bierman en restaurant Dubbel-Op), hebben de Stichting zeer geholpen en zijn wij zeer erkentelijk voor hun steun. Een aantal publicaties verschenen in Dagbladen en Tijdschriften.
De Stichting heeft ook een buitengewoon instructief chirurgisch handboek uitgegeven dat geschreven werd door de Voorzitter. Prof Wiebe Mulder. ‘ Basic surgical care for patients with cleft lip and palate’. Het is in het engels geschreven en is nu ook in het Vietnamees vertaald en zal een grote hulp zijn voor chirurgen in Vietnam. Wederom ging een lang gekoesterde wens in vervulling na een hoop werk van Prof. Mulder.

Ad 4.
Het tandheelkundig nazorg systeem dat uitgevoerd zal worden door de Tandheelkundige Opleiding van de Medische Faculteit is ‘ moeizaam’ van start gegaan. Het ‘ Pilot Project’ voor de behandeling van de eerste 56 kinderen is een feit en werd bemoeilijkt door het ‘ opsporen’ van de patienten. Saigon heeft wel een telefoonboek maar arme mensen hebben geen telefoon. Het bezoek dat de delegatie in Januari 2005 aan Vietnam bracht heeft veel belangstelling en publiciteit gekregen in kranten en op de Vietnamese Televisie. Het netwerk van de Stichting reikt tot ‘ bovenaan’, zowel politiek als medisch. Vooral de hulp van ons Nederlandse consulaat in HCMC en de Vietnamese Ambassade in den Haag moet hierbij genoemd worden.

De samenstelling van het Bestuur is momenteel als volgt:
Voorzitter: Prof.Dr. J.W.Mulder,
Vice Voorzitter: Dr.J.J.deMol van Otterloo,
Secretaris: Drs.J.R.D.Backer,
Penningmeester: Drs.J.H.Schotte,
Lid: Prof. Dr. D. B. Tuinzing
Lid: Drs.J.P.W. Don Griot
Lid: Drs.G.J.Hommes
Lid: Dr.. A.G. Becking
Lid: Drs. J.T.P.Besseling
Lid: Drs. L.Dubois
Lid: Drs. M.B. Bouman

De Stichting constateert dat 2005 een succesvol jaar was waarin verdere groei centraal staat en een solide basis bestaat voor verbreding van activiteiten van de Stichting en continuïteit van de activiteiten. Ik kan niet verhelen te melden dat in de kleine kring van de organisatie, na ruim tien jaar werken en de inzet van zoveel ondersteunende hulp van derden, het zo bescheiden opgezette project ‘ beyond our expectations’ is. Door de toename in aantal, kennis en kunde van onze Vietnameesche collegae verlegt het team haar activiteiten naar gecompliceerdere operatie technieken in het Instituut in Ho Chi Minh stad en blijft daarnaast ook reguliere operaties doen in de provincie om de achterstand daar in te lopen. Door het Instituut wordt ook zelfstandig en met veel succes moeite gedaan t.b.v. die achterstand. De opzet en organisatie van de vervolgbehandelingen zijn duidelijk afgesproken met de Tandheelkundige Opleiding in HCMC. Juist dit laatste geeft aan het project een extra en door ons zeer gewenste dimensie. Zij hoopt haar activiteiten in 2006 nog verder te vergroten en te verbreden en vooral te kunnen continueren.

Lelystad, Februari 2005
J.R.D.Backer ,secretaries

FINANCIEEL VERSLAG 2005 VAN DE STICHTING “BRIDGE THE GAP”

Saldo ABN AMRO rekening courant per	31-12 2004	€ 38.866,62
Saldo internetspaarrekening ABN AMRO per	31-12-2004	€ 36.187,20

INKOMSTEN		UITGAVEN
Donaties	€ 30.028,24
		Bankkosten	€ 30,40
Rente	€ 83,51
		KvK	€ 22,94
		Aanschaf Apparatuur	€ 1545,62
Van internetrek.	€ 15.000,00
		Lokale verpleegkosten	€ 8918,44
		Bestuurskosten	€ 371,47
		Drukkosten boek	€ 7625,64
		operationele kosten	€11.863,18
		Reiskosten	€12.133,79
		Naar internetrek.	€30.000,00
totaalinkomsten	€ 45.111,75	uitgaven	€ 72.511,48

Saldo internetspaarrekening per	31-12-2005	€ 52.858,40
Saldo rekening courant per	31-12-2005	€ 9.805,19
Totaal saldo per	31-12-2005	€ 62.663,59

Van uit dit saldo is inmiddels de missie januari 2006 naar Vietnam en Laos gefinancierd.

Zandvoort, 1 februari 2005
J.H.Schotte, penningmeester